Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

χωρίς κεφαλαίο έψιλον

έβγαλε κρύο σήμερα.. και εχθές και προχθές αλλά σήμερα το ένιωσα περισσότερο, άναψα σόμπα..
εχθές ήμουν με μια φίλη σε ένα καφέ, καθόμασταν δίπλα στο παράθυρο, στην τζαμαρία και βλέπαμε έξω τα τραπεζάκια το πεζοδρόμιο, τον δρόμο.. τα αυτοκίνητα τους περαστικούς, εκείνη είχε σχολάσει από την δουλειά της και εγώ είχα τελειώσει νωρίτερα από την δική μου, απέναντι μας ήτανε ένα
ψητοπωλείο που φαινόταν κλειστό από καιρό, είχε τζαμαρία ολόγυρά του και ένα πατάρι, μεγάλα πεζοδρόμια και από τις δυο πλευρές και δέντρα που τα κλαδιά τους ανέβαιναν μέχρι το πατάρι και τα φύλλα τους έμοιαζαν με κισσό όπως κρέμονταν και μπλέκονταν γύρω από το μαγαζί, για λίγο χάθηκα σε πιθανά σενάρια και μελλοντικά σχέδια, τι ωραίο μέρος για να κάνει κανείς μια συνοικιακή ταβέρνα; βγαλμένη από το παρελθόν; η γειτονιά μου άρεσε, είχε κάτι.. ένας φούρνος κοντά ένα σουπερμάρκετ, ένα σχολείο.. μικρά εμπορικά καταστήματα, θα ταίριαζε πολύ ένα ταβερνάκι!
σήμερα είχε γενέθλια Εκείνη.. δεν της έστειλα κάτι, δεν το ένιωθα και δεν ήθελα να το κάνω χωρίς να είναι αληθινό μόνο και μόνο γιατί έτσι συνηθίζεται.. ή ίσως είναι εγωισμός, περιμένω την στιγμή που θα είναι Εκείνη χωρίς κεφαλαίο έψιλον, εκείνη..

3 σχόλια:

  1. Απαντήσεις
    1. Γειά! :) όλα καλά!! εσυ; (αν και ξέρω γιατί διαβάζω το μπλογκ :P) δεν γράφω και πολύ όπως βλέπεις, σαν να χάθηκε η ποίηση μετά την εξομολόγηση, ίσως φταίει πως χάθηκε η ελπίδα! (αν και δεν χάθηκε τελείως.. ) το μυστηριώδες μαγαζί έχει δουλειά οπότε μου τρώει τον χρόνο και αυτό.. κάπως έτσι τεσπα..! τι ωραία που με θυμήθηκες :)

      Διαγραφή
    2. Καλά κι εγώ σε γενικές γραμμές, απλά έχω και εξεταστική με όλο το πακέτο του άγχους -εφιάλτες και τέτοια. Αλλά ντάξει, μικρό το κακό, θα περάσει.

      Εμ σε θυμήθηκα ντε, ανησύχησα λίγο που είχες καιρό να γράψεις και σκεφτόμουν "άμα δεν απαντήσει κι είναι απ αυτούς τους μυστηριώδεις που χάνονται, πολύ θα τσατιστώ που δεν ξέρω και ποιο είναι το μαγαζί να πάω να δω τι κάνει" :D

      Διαγραφή