Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

ξένος

σήμερα ένιωσα πως είμαι ξένος.. πως σου είμαι ξένος, πως είμαι ξένος στην πραγματική σου ζωή, αυτήν που υπάρχει για τον έξω κόσμο και όχι την φυσαλίδα που συγκρατούμε στις συνομιλίες μας και στις βλακίες μας,  ένα παράταιρο κομάτι που δεν κολλάει πουθενά, ήταν σκληρό, όπως κάθε τέτοιου είδους συνειδητοποίηση
είσαι στο νοσοκομείο και έρχομαι κάθε μέρα, δεν κολλάω και πολύ αλλά έρχομαι, σε είδα να κοιμάσαι και σου κράτησα το χέρι για να κάνουμε βόλτα, μου έκανε εντύπωση που χρησιμοποιώντας διάφορες φράσεις που για εμάς έχουν άλλη σημασία και εκφράσεις του προσώπου σου και ματιές προσπάθησες να συνδεθούμε και να επικοινωνήσουμε ανάμεσα στους άλλους, αναρωτήθηκα γιατί να το κάνεις αυτό τέτοιες στιγμές..
τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι τραγικά αλλά την γλίτωσες σχετικά ελαφρά, αναρωτιέμαι αν πρέπει να έρθω αύριο.. το θέλω αλλά δεν ξέρω αν πρέπει..

Παρασκευή, 30 Ιουνίου 2017

αυτό το καλοκαίρι

βλέπω βιντεάκια για την άμαζον και κάνω και εγώ όνειρα για αυτοκρατορίες, πλησιάζει ο καιρός που θα κλείσουμε και πάντα τον καιρό που είμαστε κλειστά και είμαι προστατευμένος από την καθημερινότητα και την ρουτίνα σκέφτομαι το μέλλον, το επαγγελματικό μέλλον.. πως μπορούμε να εξελιχθούμε τι άλλα βήματα να κάνουμε, πως θα φτάσουμε να γίνουμε αυτοκρατορία.. πέρασαν 4 καλοκαίρια αλλά ακόμα δεν γίναμε.. έχω βάλει όριο τα 40 αν δεν γίνουμε μέχρι τότε τα παρατάω..
με Εκείνη είμαστε κάπως περίεργα τις τελευταίες μέρες, δεν πολυμιλάμε.. θα περάσει και θα επανέλθουμε στα "φυσιολογικά" μας.. εχθές για λίγη ώρα μπόρεσα να δω την ζωή μου χωρίς Εκείνη, πίστεψα πως ίσως το ξεπεράσω, επανήλθα φυσικά αλλά κάτι είναι και αυτό.. ένα σημάδι πως κάποτε (ίσως πιο σύντομα από όσο φοβάμαι) θα τα καταφέρω
μακάρι αυτό το καλοκαίρι και η απόσταση που θα δημιουργήσει να είναι η λύση, αν υπήρχε ένας διακόπτης θα τον έκλεινα αλλά δεν υπάρχει, από την καινούρια σαιζόν θα επιγκεντρωθώ περισσότερο στην δουλειά και θα προσπαθήσω έτσι να κρατάω το μυαλό μου μακρυά, αναρωτιέμαι αν θα έχει νόημα τίποτε χωρίς αυτήν

Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

επιστροφή με το δώδεκα, όχι με το δεκατέσσερα!

σήμερα είμαι κουρασμένος.. κλείσαμε νωρίτερα από το κανονικό.. πήγα μια βόλτα με μια φίλη και γύρισα σπίτι, δεν ήθελα να πάω βόλτα αλλά πήγα, ίσως απλά για να πω πως έκανα κάτι και δεν γύρισα αμέσως στο σπίτι, ήταν σχεδόν όλη η βόλτα διαδικαστική, ακόμα και το μέρος που πήγαμε για καφέ, εκεί που πάμε σχεδόν πάντα, στην επιστροφή όμως θυμήθηκε η φίλη μια ιστορία μας από το παρελθόν και σαν όλα να μπήκανε στην θέση τους, νόμιζα πως δεν θα θυμόταν κάτι τέτοιο και εγώ ο ίδιος το είχα ξεχάσει μέχρι που μου το θύμησε, ήταν μια αστεία επιστροφή μας με το λεωφορείο από την δουλειά, μια όμορφη στιγμή γεμάτη οικειότητα.. έχουν περάσει σχεδόν 7 χρόνια από τότε.. συνήθως βλέπω εκείνη την εποχή σαν να είμασταν άλλοι, αλλά σήμερα θυμήθηκα πως είμαστε εμείς

Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

χωρίς κεφαλαίο έψιλον

έβγαλε κρύο σήμερα.. και εχθές και προχθές αλλά σήμερα το ένιωσα περισσότερο, άναψα σόμπα..
εχθές ήμουν με μια φίλη σε ένα καφέ, καθόμασταν δίπλα στο παράθυρο, στην τζαμαρία και βλέπαμε έξω τα τραπεζάκια το πεζοδρόμιο, τον δρόμο.. τα αυτοκίνητα τους περαστικούς, εκείνη είχε σχολάσει από την δουλειά της και εγώ είχα τελειώσει νωρίτερα από την δική μου, απέναντι μας ήτανε ένα
ψητοπωλείο που φαινόταν κλειστό από καιρό, είχε τζαμαρία ολόγυρά του και ένα πατάρι, μεγάλα πεζοδρόμια και από τις δυο πλευρές και δέντρα που τα κλαδιά τους ανέβαιναν μέχρι το πατάρι και τα φύλλα τους έμοιαζαν με κισσό όπως κρέμονταν και μπλέκονταν γύρω από το μαγαζί, για λίγο χάθηκα σε πιθανά σενάρια και μελλοντικά σχέδια, τι ωραίο μέρος για να κάνει κανείς μια συνοικιακή ταβέρνα; βγαλμένη από το παρελθόν; η γειτονιά μου άρεσε, είχε κάτι.. ένας φούρνος κοντά ένα σουπερμάρκετ, ένα σχολείο.. μικρά εμπορικά καταστήματα, θα ταίριαζε πολύ ένα ταβερνάκι!
σήμερα είχε γενέθλια Εκείνη.. δεν της έστειλα κάτι, δεν το ένιωθα και δεν ήθελα να το κάνω χωρίς να είναι αληθινό μόνο και μόνο γιατί έτσι συνηθίζεται.. ή ίσως είναι εγωισμός, περιμένω την στιγμή που θα είναι Εκείνη χωρίς κεφαλαίο έψιλον, εκείνη..

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

πρέπει να βρώ έναν τρόπο να κρατήσω τον εαυτό μου μέσα στην ολοκληρωτική μου ήττα..

Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

οδηγώντας στο Los Santos

κλείσαμε για τις διακοπές του πάσχα.. έχω μερικές μέρες ελεύθερες να λιώσω και να κάνω ότι θέλω..
πήρα 2 παιχνίδια για το playstation.. δεν ξεκίνησα ακόμα, ακούω ένα τραγούδι τώρα που έμαθα μέσα από το grand theft auto V, μου ξύπνησε μέσα μου την επιθυμία να οδηγήσω στο Los santos μέσα στην νύχτα και να βάλω τον σταθμό που έπαιζε αυτό το τραγούδι, non stop pop νομίζω.. στην real life δεν οδηγώ, ποτέ δεν μου άρεσε και ούτε ασχολήθηκα με αμάξια και μηχανάκια και μου κάνει εντύπωση κάθε φορά όταν με πιάνει αυτή η επιθυμία να επισκεφτώ την πόλη του Los santos και να οδηγήσω, όχι οτι με πιάνει συχνά αλλά με έχει πιάσει σίγουρα κανα δυο τρεις φορές ακόμα, το τραγούδι που άκουσα ήταν το Cooler than me - Mike Posner , επίσης άκουσα ένα τραγούδι και μου άρεσε και όταν έμαθα ποιος το λέει κόντεψα να πεθάνω.. Let me love you.. justin bieber.. :((( πόσο πιο κάτω μπορεί να πέσει κανείς;



Σάββατο, 8 Απριλίου 2017

για πρώτη φορά αληθινοί

θέλω να σου στείλω μήνυμα.. οπότε ας γράψω καλύτερα εδώ.. μια φώτο σου στο ίνσταγκραμ μου θύμισε το πως έμοιαζες εχθές.. την δεύτερη εκδοχή σου, αυτή στο πεζούλι.. θα έπρεπε να κοιμάμαι αλλά δεν μπορώ, οι τελευταίες μέρες ήταν πολύ δύσκολες σωματικά.. από άποψη κούρασης και δουλειάς, δούλευα τουλάχιστον 12 ώρες και κοιμόμουν ελάχιστα και σήμερα τα ίδια και αύριο πάλι..
το πρωί έφυγα από το σπίτι και πήγα προς το μαγαζί, ο ουρανός ήταν γκρίζος η μέρα μουντή και φυσούσε, ένιωθα πως αντικατόπτριζε την ψυχική μου διάθεση, ήθελα να πέσω στην μέση του δρόμου και να κλάιω, δεν ξέρω γιατί τόσο πολύ αλλά σήμερα είμαι χειρότερα από
ότι εχθές.. ξεχνάω τα θετικά και μένω στο γεγονός
αύριο θα ειμαστε μαζί όλη μέρα.. όλη μέρα.. ίσως για πρώτη φορά αληθινοί μετά από πολύ καιρό, σκέφτομαι την αγαπημένη μου στιγμή της ημέρας, την διαδρομή που κάνουμε κάθε σαββάτο μετά το κλείσιμο πόσο διαφορετική θα είναι αύριο και μέχρι που θα αντέξω να περπατήσω μαζί σου
σήμερα μου έστειλες ένα άσχετο μήνυμα.. μου έκανε εντύπωση δεν περίμενα πως θα έστελνες κάτι μετά το χθεσινό.. από την μία χάρηκα και από την άλλη απογοητέυτηκα γιατί να μην μπορείς να νιώσεις πως δεν μπορούμε να είμαστε όπως ήμασταν; πάω να προσπαθήσω να κοιμηθώ..